در دست مردم ، حق است و باطل ، دروغ است و راست ، ناسخ است منسوخ ، همچنين ، عام است و خاص ، محكم است و متشابه و عارى از اشتباه و آميخته با آن . در زمان رسول خدا ( صلى الله عليه و آله ) آن قدر بر او دروغ بستند كه برخاست و براى مردم خطبه اى ادا كرد . و در آن گفت : هر كه بعمد بر من دروغ بندد جايگاه خود را به آتش برده است . حديث را چهار كس نقل مىكنند و پنجمى ندارند : يا منافق مردى است كه اظهار ايمان مىكند و خود را مسلمان مىنماياند ، ولى از ارتكاب هيچ گناهى و جرمى باك ندارد و بر رسول الله ( صلى الله عليه و آله ) بعمد دروغ مىبندد . اگر مردم مىدانستند كه منافق و دروغگوست ، سخنش را نمىپذيرفتند و تصديق نمىكردند ولى مىگويند يار رسول الله ( صلى الله عليه و آله ) است ، او را ديده و از او شنيده و ضبط كرده است . پس مردم گفتارش را مىپذيرند و خداوند در قرآن از منافقان خبر داده و بدان صفات كه دارند براى تو وصفشان كرده است . اينان بعد از پيامبر ( صلى الله عليه و آله ) ماندند و بر آستان پيشوايان ضلالت و داعيانى كه به باطل و بهتان مردم را به آتش فرا مىخواندند ، تقرب يافتند . حتى به حكومتشان هم گماشتند و بدين نام بر گردن مردم سوارشان كردند و در پناه نام آنها به جهانخوارى ، پرداختند . زيرا مردم غالبا با پادشاهان و دنياداران هستند ، مگر كسى كه خداوندش از اين خطر نگه داشته باشد . و اين يكى از آن چهار است . و ديگر ، مردى است كه از رسول خدا ( صلى الله عليه و آله ) خبرى شنيده ، اما درستش را به خاطر نسپرده و سر آن ندارد كه دروغ بگويد . او چيزى را كه آموخته ، اينك ، روايت مىكند و خود نيز به كارش مىبندد و همه جا مىگويد كه اين سخن را از رسول خدا ( صلى الله عليه و آله ) شنيده‌ام . اگر مسلمانان مىدانستند كه او اشتباه دريافته از او نمىپذيرفتند و خود نيز اگر مىدانست تركش مىگفت . سه ديگر مردى است كه از رسول خدا ( صلى الله عليه و آله ) چيزى شنيده كه بدان فرمان داده ، سپس ، از آن نهى كرده است ، بىآنكه ، او آگاه شده باشد . يا شنيده